*Βιομηχανική Ποίηση (Industrial Poetry)
Ψιλόραγη Μαλαγουζιά
Με φόρεμα σατέν, στα χρυσαφί των παραμυθιών
Του μύθου Σταχτοπούτα,
Άρωμα Γυναίκας
Aρχοντικής
και δίκαιας, γιομάτης μυστικά και έρεβα πάθη
Ηλιόλουστη Κληματίδα,
Σε κύπελλα λεμόνι γίνεσαι, σε κύπελλα χρυσή
Κείτεσαι γραμμικά
Αμφίπλευρο κορδόνι Ρουαγιά, σαν χίλιες και μια
νύχτες,
Με άνθη και ροδάκινα και με μελένιες νότες
Αγιόκλημα, κηρήθρα και βερίκοκο
Μοσχοβολάς,
Ο Όμηρος ταξιδευτής, σ’ ορμήνεψε κι εσένα
Σε θάλασσα «οἶνοψ πόντος»
Κηλίδα ήλιου, στο Άξιον Εστί του ποιητή,
Ανταύγειες κρόκου μεθυστικού
Η έξη των ηθών του Έρωτα
Του Άλλου, του Όλου Άλλου,
Δεν σπάζει ο αμφορέας σου, μα χτίζεται
Στην ευκρασία της θάλασσας του Αιγαίου
Της Ελιάς και της Αμπέλου,
Κρυστάλλινο το Εγκώμιον
Κρασί!
Αν θέλουμε να ζήσουμε και να βλέπουμε τον Ηλιο! **
**(Λέοντος, Γ.Νύσσης, Όταν το κρασί γίνεται
πάγος)
Ode to Wine, Pablo Neruda
Has wine
ever been more sensual and sexual than this? “ …the line of your hip/becomes
the brimming curve/of the wine goblet,/your breast is the grape cluster,/your
nipples are the grapes,/the gleam of spirits lights your hair,/and your navel
is a chaste seal/stamped on the vessel of your belly,/your love an inexhaustible/cascade
of wine,…”
MK.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου