"… Ας περάσουμε τώρα από τον
ζωολογικό κήπο της πραγματικότητας στον ζωολογικό κήπο της μυθολογίας – στον
κήπο, δηλαδή, που δεν τον κατοικούν λιοντάρια αλλά Σφίγγες, κένταυροι και
γρύπες. Οι κάτοικοι του δεύτερου αυτού ζωολογικού κήπου θα μπορούσαν να είχαν
υπερβεί κατά πολύ σε πλήθος τους κατοίκους του πρώτου, δεδομένου ότι ένα τέρας
δεν είναι παρά ένας συνδυασμός από μέλη πραγματικών όντων, οι δυνατότητες
παραλλαγής των οποίων θα μπορούσαν να αγγίξουν το άπειρο. Στον κένταυρο έχουμε
μια μείξη αλόγου με άνθρωπο· στον Μινώταυρο, ταύρου με άνθρωπο (ο Δάντης τον
φαντάστηκε να έχει πρόσωπο αλόγου και σώμα ταύρου). Φαίνεται, λοιπόν, πως έτσι
θα μπορούσαμε να παραγάγουμε εξελικτικά τέρατα –συνδυασμούς δηλαδή ψαριών,
πουλιών και ερπετών– σε ατέλειωτη ποικιλία, την οποία μόνο η ανία ή η αποστροφή
θα μπορούσαν να περιορίσουν."
Μετάφραση Γιώργος Βέης
ΜΚ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου