Tibetan Literature

Literature in the Tibetan language received its first impetus in the 8th century with the establishment of the monastic university Samye for the purpose of the translation of the voluminous Buddhist texts from Sanskrit into the vernacular. In their final form, established in the 14th and 17th centuries respectively, they comprise the 108-volume Kangyur, and its 224-volume commentary, the Tengyur. Because of the destruction of the monastic universities of India by the Mughals, the Tibetan versions of some works are the only extant ones. Around 950, a secret library was created in the Mogao Caves near the oasis of Dunhuang to protect Buddhist scriptures, and it is by this means that we possess many of the oldest versions of some Tibetan, Chinese and Uighur texts.

Throughout most of its history, Tibet has been dominated by lamaseries, and consequently the majority of Tibetan works are strongly marked by Buddhist thought: they are mostly religious, historical, and biographical texts, or a mixture of these genres. There are also collections of folktales (for example, those involving the trickster figure Uncle Tompa) and works dealing with the ancient Bön religion. Particularly well-known in the West are the Tibetan Book of the Dead, translated into English in 1927, the 120-volume Epic of King Gesar, one of the few living epics, and The Tale of the Incomparable Prince by Tshe-rin-dban-rgyal (1697-1763), translated into English in 1996.

 

Alexandrina

Η Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ή Bibliotheca Alexandrina είναι η προσπάθεια αναβίωσης της αρχαίας Βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, υπό την αιγίδα της UNESCO και της αιγυπτιακής κυβέρνησης. Εγκαινιάστηκε το 2002 και περιλαμβάνει μοναδικές συλλογές γνώσης πάνω σε θέματα αρχαίων και μεσαιωνικών πολιτισμών, καθώς και σύγχρονων επιστημών. Παράλληλα, προσφέρει τα μέσα για κοινωνικές και οικονομικές μελέτες σε τοπικό, διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο. Πληροφορίες: Τ/+203.4839999 (εσωτ. 1575), http://www.bibalex.com/. 

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ: Η Βιβλιοθήκη καλύπτει συνολική έκταση 40.000 τ.μ., ενώ το συνολικό εμβαδόν των 13 ορόφων της είναι 69.000 τ.μ. Υπάρχουν 3.500 θέσεις μελέτης, 8.000.000 τόμοι (προς το παρόν), 50.000 χάρτες, 100.000 χειρόγραφα, 30 βάσεις δεδομένων, 10.000 σπάνιες εκδόσεις, 200.000 δίσκοι και μαγνητοταινίες με μουσικά θέματα, 50.000 βίντεο και απασχολούνται περίπου 600 εργαζόμενοι. Στο όλο σύμπλεγμα περιλαμβάνεται συνεδριακό κέντρο με 3.200 θέσεις, μουσείο επιστημών, πλανητάριο, σχολή πληροφορικής, ινστιτούτο καλλιγραφίας και μουσείο.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ: Η Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας βρίσκεται στην περιοχή της Σελσέλα - είναι σχεδόν η ίδια περιοχή με εκείνη την οποία καταλάμβανε η αρχαία Βιβλιοθήκη. Βρίσκεται παράλληλα στη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου της Αλεξάνδρειας και με τη βόρεια πλευρά της κοιτάζει προς τη Μεσόγειο.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ: Η αρχαία Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ιδρύθηκε κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. από τη δυναστεία των Πτολεμαίων και αποτελούσε συνέχεια του οράματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου να γίνει η πόλη παγκόσμιο πολιτιστικό κέντρο. Στο Αλεξανδρινό Μουσείο (τμήμα του οποίου ήταν η Βιβλιοθήκη) δημιουργήθηκε στην ουσία το πρώτο πανεπιστήμιο στον κόσμο (το μουσείο ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Δημητρίου του Φαληρέως, μαθητή του Αριστοτέλη). Η φήμη της Βιβλιοθήκης ως σπουδαίου ερευνητικού και φιλολογικού κέντρου ήταν πολύ μεγάλη. Αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι οι τόμοι της ξεπερνούσαν τις 700.000. Στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας εργάστηκαν σπουδαίοι αρχαίοι Ελληνες σοφοί: ο Ερατοσθένης, ο Ζηνόδοτος, ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο Καλλίμαχος κ.ά. Μεγάλο τμήμα της καταστράφηκε το 47 π.Χ. κατά τον Αλεξανδρινό Πόλεμο. Αργότερα ανοικοδομήθηκε και συμπληρώθηκε από τη Βιβλιοθήκη της Περγάμου. Το 391 μ.Χ., την εποχή του αυτοκράτορα Θεοδόσιου του Α΄, μεγάλο τμήμα της καταστράφηκε από φανατικούς χριστιανούς. Η καταστροφή ολοκληρώθηκε τον 7ο και τον 8ο αιώνα με την αραβική κατάκτηση.

Βουκουρέστι, Βράιλα...

Το μελέτημα της Κορνηλίας Papacostea - Danielopoulou αποτελεί ιστορία των ελληνικών κοινοτήτων στις ρουμανικές πόλεις Βουκουρέστι, Κωνστάντζα, Βραΐλα, Γαλάτσι και Γιούργεβο από την εμφάνισή τους με θεσμοθετημένη μορφή μετά τους Οργανικούς Κανονισμούς του 1830 ως τις παραμονές των Βαλκανικών Πολέμων.

Η εξιστόρηση αυτή συντελείται κυρίως με τη σταχυολόγηση ενός πραγματικού πλούτου αποκαλυπτικών λεπτομερειών από τον ελληνικό Τύπο της Ρουμανίας. Έτσι η αφήγηση αποκτά ζωντάνια και διατηρεί αδιάπτωτο το ενδιαφέρον της. Η ιστορία του συλλογικού βίου των Ελλήνων στη μητρόπολη και στα μεγάλα λιμάνια της Ρουμανίας απαρτίζεται κυρίως από την αφήγησης της δράσης τους στον τομέα της παιδείας: σχολεία, δάσκαλοι, εφημερίδες, εκδόσεις και βεβαίως η δράση των σημαντικότερων λογίων ζωντανεύει με την αφήγηση της Κορνηλίας Danielopoulou και πλαισιώνει την καταγραφή της συνεχώς μέριμνας του ελληνισμού της Ρουμανίας για την Εκκλησία και τα εθνικά δίκαια.

Η ιστορία των ελληνικών κοινοτήτων της Ρουμανίας στα χέρια της Ρουμανίας στα χέρια της έμπειρης ιστορικού της ελληνικής παιδείας στις ρουμανικές χώρες αποβαίνει τελικά κυρίως πολιτισμική ιστορία. Για το λόγο αυτό θεωρούμε δικαιολογημένη τη συμπερίληψη του έργου στη Βιβλιοθήκη της Ιστορίας των Ιδεών που εγκαινίασε το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών το 2001. [...] (Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης, από τον πρόλογο)

Mother, have some Apricots...

In 1937 at the age of five, Colette Rossant leaves Paris to live with her grandparents in Egypt, soon settling into their luxuriant, food-centred lifestyle. She returns to Paris at 15, only revisiting Egypt 30 years later. In this memoir, she evokes an Egypt lost, to her and to us, for ever
  
My Mother (Extract)

I am peeling shrimp for my mother. Most likely, she'll refuse them. She eats nothing at the Mother Cabrini Hospice where she is dying of cancer. Three months ago, the doctors gave her three months to live; it is clear to me that she has no intention of dying yet, as if hanging on were a matter of spiteful retaliation. She complains all the time in a whiny French voice, especially when attendants are hovering near her bed. Each time the dietician asks her what she'd like, my mother answers, 'Chinese shrimp with vegetables,' as if she's in Chinatown. I have finally found the time to prepare this fantasy dish in my own kitchen, convinced that the greasy version from a restaurant will kill her. Perhaps I should have gone for the take-out.

I visit her every afternoon. When I come in, she is usually asleep, or at least pretends to be. The television is always on, with the sound turned off. She lies still, her face turned toward the television, her eyes closed. The skin of her face is very taut. Her head looks like a skull with an immense forehead because her hair is pushed all the way up. I sit on a dark brown leatherette chair and wait for her to wake up. Her hands, with their perfectly manicured nails, lie still beside her thighs. She was always proud of her long-fingered, elegant hands. Mine show the signs of washing, cooking, and gardening: short, jagged nails; swollen knuckles; heavy cuticle moons. I used to be very jealous of her hands, but I've since found revenge through my three daughters, who have magnificent hands. The Haitian nurse comes in to look at her, checks her breathing, and leaves. When my mother is awake, she tells me — in French — how vulgar she finds the nurse's nails, which are very long and airbrushed with intricate designs and sprays of glitter. Once a week I bring the nurse chocolate to appease my guilt, and to make sure my mother doesn't receive retaliation in the guise of care.

My mother wakes up and looks at me. She is silent and unsmiling.

'I brought you some Chinese shrimp. You want to try some?' I say. She continues to stare at me in silence.

'What time is it?' she asks suddenly, minutes later.

'Half past five. Do you want to try to eat? The shrimps? They're still hot.' With irritation etched on her mouth, she rasps, 'I'm not hungry. I'll eat later.'

There are long silences between us. We never talk about anything that is important: God, love, my father, her life without us, how she met my stepfather — who had died a few years earlier — or why she became Catholic when she had been raised in the Jewish faith. My father died in Aswan when I was six. I vaguely remember him.

My mother never talks about him, and I always avoid bringing this subject up as I know from experience that our conversation will lead nowhere. I don't know why. When he died, she left me for four years with my Egyptian grandparents. I never knew what she really felt about me, and I still don't know today. When we went back to Paris after the war, she again left me, this time with her mother, and I did not see her until I was twenty. When I moved to the United States with my husband, she wanted to follow us to New York. I think she was lonely and she thought that we would be friends and that I would let her come into my life. It never happened. I made sure that she lived nearby but never with us. We always pretended that we loved each other, but I had built myself a world of memories where my mother is nowhere to be found. I want it to stay that way.................

Θαλασσογραφίες...

Στο κτήριο της οδού Πειραιώς του Μουσείου Μπενάκη φιλοξενείται η έκθεση-αφιέρωμα στον θαλασσογράφο Ιωάννη Αλταμούρα (1852-1878) που οργανώνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Στη έκθεση παρουσιάζονται έργα όλης της οικογένειας Αλταμούρα, των γονέων του ζωγράφου Saverio Altamura και Ελένη Μπούκουρη-Αλταμούρα, καθώς και του αδελφού του Αλέξανδρου.

Το σύνολο των έργων εντοπίστηκε στην Ελλάδα και προέρχεται τόσο από συλλογές ιδρυμάτων και μουσείων, όσο και από ιδιωτικές συλλογές. Το μεγαλύτερο μέρος των έργων που περιλαμβάνονται στην έκθεση, ανήκει στην πολύτιμη συλλογή των απογόνων του ζωγράφου, ενώ τα έργα συμπληρώνουν προσωπικά αντικείμενα, επιστολές, ιστορικά έγγραφα, φωτογραφίες, memorabilia και σχετικά ντοκιμαντέρ.

naftemporiki.gr

Αφηγήσεις...

Έκδοση για τον Παπαδιαμάντη
Έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ κυκλοφόρησε προσφάτως για τον Παπαδιαμάντη με αφορμή τα 100 χρόνια από την γέννησή του.

Σεμινάριο: "Η Αφήγηση των παραμυθιών στην εκπαιδευτική διαδικασία" (09/05/2011)
Το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης σε συνεργασία με την Αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία OΝΑΡ- ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΡΩΣΤΟ ΠΑΙΔΙ πραγματοποιεί τη Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011, (από τις 16:30 έως τις 21:00), σεμινάριο με θέμα: "Η Αφήγηση των παραμυθιών στην εκπαιδευτική διαδικασία".

Ο συγγραφέας Μένης Κουμανταρέας συναντά το ιταλικό κοινό (02&05/05/2011)
Στο πλαίσιο της διοργάνωσης '' il maggio dei libri'' που διεξάγεται από το Κέντρο Βιβλίου και Ανάγνωσης του Υπουργείου Πολιτισμού της Ιταλίας, ο συγγραφέας Μένης Κουμανταρέας θα συναντήσει τη Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011, στην αίθουσα Aula Barrato (17.30) του Πανεπιστημίου Ca' Foscari της Βενετίας το ιταλικό κοινό και θα διαβάσει αποσπάσματα από διηγήματα του. Την εκδήλωση θα προλογίσουν ο καθηγητής Τάκης Καγιαλής (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) και η καθηγήτρια Caterina Carpinato (Πανεπιστήμιο Ca' Foscari). Η συνάντηση του συγγραφέα με το ιταλικό κοινό θα λάβει χώρα και στην Τεργέστη την Πέμπτη 5 Μαΐου στην Sala Giubileo (18.30), Via Manzini 3. Την εκδήλωση θα προλογίσουν η Μαρία Κασσοτάκη και ο Δημήτρης Μαμμής (Πανεπιστήμιο Τεργέστης).

Διάλεξη της Μ. Πολιτοπούλου:"Η διαχείριση της ιστορικής και προσωπικής μνήμης στο αστυνομικό μυθιστόρημα" (09/05/2011)
Διάλεξη της Μαριλένας Πολιτοπούλου με θέμα "Η διαχείριση της ιστορικής και προσωπικής μνήμης στο αστυνομικό μυθιστόρημα" τη Δευτέρα 9 Μαίου (ώρα 20.30), στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Εκδήλωση για την ποίηση του Δ. Κατσαγάνη (07/05/2011)
Το Πολύεδρο πραγματοποιεί εκδήλωση για την ποίηση του Δημήτρη Κατσαγάνη, το Σάββατο 7 Μαΐου 2011 ( ώρα 1 το μεσημέρι).
Συμπόσιο ποίησης
Το Συμπόσιο ποίησης ξεκινά την Τρίτη 3 Μαΐου 2011 και ώρα 20.30. στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών και πραγματοποιείται με τη συνεργασία του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.

Διαγωνισμός διηγήματος για τη Θεσσαλονίκη

Με διαγωνισμό διηγήματος γιορτάζουν τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 οι εκδόσεις Ιανός και καλούν κάθε ενδιαφερόμενο να συμμετάσχει με διήγημα που "αντανακλά το πνεύμα της πόλης".

Διάλεξη του N. Richardson: "Η ασπίδα του Αχιλλέα" (10/05/2011)
Διάλεξη του Nicholas Richardson με θέμα "Η ασπίδα του Αχιλλέα" την Τρίτη, 10 Μαίου (ώρα 10.15), στο Αμφιθέατρο Β Διδακτηρίων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Διατομεακές Αναγνώσεις του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης-το φανταστικό (11&18/05/2011)
Συνεχίζονται, στις 11 και στις 18 Μαίου, οι Διατομεακές Αναγνώσεις του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Τμήματος.

Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης: Πρόγραμμα Μαθημάτων Μαΐου 2011
Ανακοινώθηκε από το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης το Πρόγραμμα Μαθημάτων Μαΐου 2011 (Τμήμα Αρχαίων Ελληνικών και Τμήμα Ιστορίας/Λαογραφίας Θράκης).

Aναγόρευση Dieter Harlfinger (12/05/2011)
Στις 12 Μαΐου 2011, ημέρα Πέμπτη και ώρα 7.00 μ.μ., στην αίθουσα τελετών του παλαιού κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, θα γίνει η αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ομ. καθηγητή του Πανεπιστημίου του Αμβούργου Dieter Harlfinger.

Τρίωρο σεμινάριο του ΚΕΓ: "Τα γλωσσικά μαθήματα στο Ψηφιακό Σχολείο" (08/05/2011)
Το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας οργανώνει τρίωρο σεμινάριο για εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με θέμα "Τα γλωσσικά μαθήματα στο Ψηφιακό Σχολείο", το οποίο διεξάγεται στο πλαίσιο της 8ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης και εντάσσεται στη θεματική έκθεση «Βιβλίο και εκπαίδευση». Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 8 Μαΐου, από 17.30 έως 20.30, στο Συνεδριακό Κέντρο «Νικόλαος Γερμανός»(περίπτερο 8, αίθουσα Α). Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν είτε να προεγγραφούν στον εκθεσιακό χώρο του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, stand 18, Περίπτερο 15 της ΔΕΘ (αιτήσεις συμμετοχής θα διατίθενται με την έναρξη της Έκθεσης Βιβλίου έως τις 15.00 το μεσημέρι της Κυριακής) είτε να εγγραφούν κατά την έναρξη του σεμιναρίου. Θα χορηγηθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.


Αυτή την εβδομάδα
Εκδήλωσεις-εκθέσεις για τον Κλείτο Κύρου και τον Άρι Γεωργίου
Πανευρωπαϊκό εκπαιδευτικό συνέδριο 2ου Γενικού Λυκείου Καλαμαριάς (03-08/05/2011)
Κύκλος διαλέξεων EIE: "Αρχαία Ανατολική Μεσόγειος: Σταυροδρόμι Μύθου και Λατρείας"
4ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ @ Dasein (04-08/05/2011)
Εργαστήρι ορθογραφίας (05-06/05/2011)
Διεθνές Συνέδριο: "Βιβλίο και Εκπαίδευση. Τι πρέπει να αλλάξει;" (05-08/05/2011)
8η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη (05-08/05/2011)
Γωνιά των Περιοδικών Λόγου και Στοχασμού
Συζήτηση: "Σύγχρονη πραγματικότητα και ελληνικό μυθιστόρημα" (06/05/2011)
3ο Διεθνές Νότιοευρωπαϊκό & Μεσογειακό Συνέδριο CiCe / CiCea Πολιτειότητα και εκπαίδευση (06-08/05/2011)
4o Διήμερο Συμπόσιο για την Αρχαία Ελλάδα (06-07/05/2011)
Διεθνές Συνέδριο: "Τέχνες και Εκπαίδευση: Δημιουργικοί τρόποι εκμάθησης των γλωσσών" (06-08/05/2011)
6ο Πανελλήνιο Συνέδριο των Εκπαιδευτικών για τις ΤΠΕ (06-08/05/2011)
32η Συνάντηση Τομέα Γλωσσολογίας ΑΠΘ (06-08/05/2011)
Ευρωπαϊκό Συνέδριο ΟΜΕΡ 2011: "Δημιουργικότητα και Μάθηση στην Πρώτη Σχολική Ηλικία" (06-08/05/2011)
Συζήτηση: "Η δυναμική του βορειοελλαδίτικου διηγήματος" (07/05/2011)
"Γιατί γράφουμε, γιατί διαβάζουμε;" (07/05/2011)
Εκδήλωση για την ποίηση του Δ. Κατσαγάνη (07/05/2011)
Φιλολογικό μνημόσυνο για τον Τάκη Βαρβιτσιώτη (08/05/2011)
Τρίωρο σεμινάριο του ΚΕΓ: "Τα γλωσσικά μαθήματα στο Ψηφιακό Σχολείο" (08/05/2011)
Σεμινάριο: "Η Αφήγηση των παραμυθιών στην εκπαιδευτική διαδικασία" (09/05/2011)
Διάλεξη της Μ. Πολιτοπούλου:"Η διαχείριση της ιστορικής και προσωπικής μνήμης στο αστυνομικό μυθιστόρημα" (09/05/2011)
Έκθεση για τον Ρίτσο (9-15/05/2011)
Διάλεξη Αλεξάνδρας Ιωαννίδου: "Λογοκρισία στη Λογοτεχνική Κριτική: Υπόθεση Γκράνιν" (10/05/2011)
Ημερίδα: "Όταν σε κοιτώ στα μάτια: Αναγνώσεις στον Πλατωνικό Αλκιβιάδη Ι" (10/05/2011)
Ημερίδα: "Μετά το Πτυχίο: Φιλολογική Εκπαίδευση και Προοπτικές Απασχόλησης" (10/05/2011)
Διάλεξη του N. Richardson: "Η ασπίδα του Αχιλλέα" (10/05/2011)
Συνέδριο: "Click-On-Knowledge 2011: Web-based Knowledge and Contemporary Scholarship"
Διατομεακές Αναγνώσεις του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης-το φανταστικό (11&18/05/2011)
Aναγόρευση Dieter Harlfinger (12/05/2011)
3η Συνάντηση Εργασίας Ελληνόφωνων Μεταφρασεολόγων (12-14/05/2011)

His Beatitude

Under the auspices of His Beatitude Theodoros II, Pope and Patriarch of Alexandria and All Africa and under the organization of Dr Amanda-Alice Maravelia, scientific colleague of the Centre for Egyptology Studies of the Russian Academy of Scientists, an International Congress on the subject of "Ancient Egyptian Science and Metaphysics: the Quintessence of Religious Allegories and the Roots of Scientific Thought",  will take place on the 6th May 2011 in the Patriarchal Library of Alexandria, within the Patriarchal Mansion.

The aim of the congress is to trace and assess the ancient Egyptian ide ology and religion, and the pre-scientific attempts of the ancient Egyptians to understand both the world which surrounded them, as well as their own existence. Within this framework, particular attention will be given to the metaphysical background of ancient Egyptian religion, ancient Egyptian astronomy, mathematics and medicine. Furthermore, the interaction between Religion and Science, as it is formulated in the thought of the priests and the philosophers, will be analysed. The congress aspires to consider this multi-dimensional thematic through a inter-scientific prism, through the coupling of principles of Egyptology, Ancient Astronomy, Archaeology, History and Anthropology. To this end an international team of scientists will contribute with their talks.

This congress is yet another actual witness of the will of His Beatitude Theodoros II Pope and Patriarch of Alexandria to host within the historic Patriarchal Library scientific gathering s of a high standard which aim to deepen and expand the knowledge of culture which was developed historically in the land of the Nile, achieving universal dimensions thereafter.

The deliberations of the congress will take place between 09h00 and 19h30 and will be open to the public
From the Patriarchate

Αινστάιν...in a Boat, a Space One

Τα μεγάλα ουράνια σώματα του σύμπαντος, οι πλανήτες όπως η γη, τα άστρα, οι γαλαξίες κ.ά. καμπυλώνουν το χώρο και τον χρόνο γύρω τους με τη δύναμη της βαρύτητάς τους, ακριβώς όπως έχει προβλέψει η διάσημη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Aλμπερτ Αϊνστάιν.

Η επιβεβαίωση έγινε από τις μετρήσεις του διαστημικού σκάφους Gravity Probe B (GP-B) της NASA, όπως ανακοίνωσαν οι επιστήμονες.

«Ο Αϊνστάιν ζει», δήλωσε ο φυσικός στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ, Φράνσις Έβεριτ, επικεφαλής ερευνητής τής αποστολής GP-B, μιας πραγματικής «Οδύσσειας», η οποία προετοιμαζόταν από την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία επί περίπου τέσσερις δεκαετίες και τελικά εκτοξεύτηκε το 2004.

Όπως είπε ο Αμερικανός φυσικός, επιβεβαιώνεται πλέον ότι «στο σύμπαν ο χώρος και ο χρόνος καμπυλώνονται από τη βαρύτητα. Η Γη παραμορφώνει πολύ ελαφρά το χώρο γύρω της, λόγω της βαρύτητάς της, και τον "παρασέρνει" μαζί της καθώς περιστρέφεται. Φανταστείτε τη Γη σαν να ήταν βυθισμένη σε μέλι. Καθώς ο πλανήτης μας περιστρέφεται, το μέλι ολόγυρα περιδινείται, όπως συμβαίνει με τον χώρο και τον χρόνο».

Αυτό ακριβώς είχε προβλέψει πριν από σχεδόν 100 χρόνια ο Αϊνστάιν, σε μια εποχή που δεν ήταν όμως δυνατό να υπάρξει πειραματική επιβεβαίωση της θεωρίας του, λόγω έλλειψης της κατάλληλης τεχνολογίας. «Η αποστολή GP-B επιβεβαίωσε δύο από τις πιο θεμελιώδεις προβλέψεις του σύμπαντος του Αϊνστάιν, πράγμα που έχει καθοριστικές επιπτώσεις για την αστροφυσική έρευνα», τόνισε ο Έβεριτ.

Ο δορυφόρος μετέφερε τέσσερα εξελιγμένα γυροσκόπια (περιστρεφόμενες σφαίρες), που μπορούσαν να μετρήσουν τόσο τις γεωδαιτικές επιπτώσεις στη Γη, λόγω επίδρασης της βαρύτητας στον χωροχρόνο, όσο και το κατά πόσο ο πλανήτης μας, καθώς περιστρέφεται, «τραβάει» μαζί του το χώρο και το χρόνο.

Αν η θεωρία του Αϊνστάιν ήταν λάθος, τα γυροσκόπια θα έδειχναν πάντα στην ίδια κατεύθυνση, όμως -σύμφωνα με τη θεωρία της γενικής σχετικότητας- τα γυροσκόπια κατέγραψαν μικροσκοπικές, αλλά μετρήσιμες, μεταβολές στη διεύθυνση της περιστροφής τους, υπό την επίδραση της γήινης βαρύτητας.

Οι ανεπαίσθητες κινήσεις των γυροσκοπίων μετριούνταν σε σχέση με τη θέση του άστρου ΙΜ του Πήγασου, ενώ τα γυροσκόπια βρίσκονταν σε θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν (μείον 273 βαθμοί Κελσίου), για να εξασφαλιστεί η ακρίβεια των μετρήσεων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αλάτι, Αλάτι...Καππαδοκία

Η Καππαδοκία ( http://www.cappadociaturkey.net/ ), είναι μια μαγευτική περιοχή της Τουρκίας ( http://bit.ly/luBmuw ), με μοναδικά αξιοθέατα και μακρά ιστορία, χαμένη στα βάθη των αιώνων και των πολιτισμών, που έχουν αφήσει τα ίχνη τους στο χώμα της. Αφού αποτέλεσε το λίκνο του πολιτισμού των Χετταίων, στις αρχές του 2.000 π.Χ., πέρασε διαδοχικά στα χέρια των Φρύγων, των Λυδίων, των Περσών, των Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, της δυναστείας των Αριαραθών και των Ρωμαίων. Τον 17ο μ.Χ. αι., έγινε ρωμαϊκή επαρχία και ολοκληρώθηκε ο εξελληνισμός της περιοχής, που είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα.

Σήμερα, το όνομα Καππαδοκία αναφέρεται στην περιοχή γύρω από την κοιλάδα του μικρού χωριού Goreme (Γκόρεμε), με το σεληνιακό τοπίο των ηφαιστιογενών βράχων και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Τουρκίας. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της τουρκικής πρωτεύουσας, Άγκυρας, ανάμεσα στις πόλεις Ακσαράι, Νίγδη, Νέβσεχιρ και Καισάρεια, σε ένα σουρεαλιστικό τοπίο που δημιουργήθηκε από ηφαιστειακές εκρήξεις και τη λάβα του ηφαιστείου Χασάνταγι, αλλά και από το φυσικό σμίλευμα των ηφαιστειογενών πετρωμάτων επί εκατομμύρια χρόνια. Οι κάτοικοι της περιοχής, λάξευσαν με σεβασμό τα σπίτια και τις εκκλησίες τους στο μαλακό βράχο, ανοίγοντας το δρόμο στους hippies και τις σημερινές υπόσκαφες ξενοδοχειακές μονάδες.

Η πιο ενδιαφέρουσα ίσως περίοδος που διένυσε αυτό το μέρος, ήταν η μεσαιωνική εποχή, όταν οι κοιλάδες του αποτέλεσαν καταφύγιο των χριστιανών του Βυζαντίου. Από τα πρώτα κιόλας χρόνια του Χριστιανισμού, δημιουργήθηκαν μοναστήρια που διακοσμήθηκαν με περίτεχνες τοιχογραφίες, μέσα στα βράχια, ανάμεσα στις κοιλάδες Ιχλάρα και Μπελίσιραμα, από χριστιανούς που επέλεξαν αυτή τη δύσβατη περιοχή για να προστατευτούν από τους διώκτες τους.

Το υπαίθριο μουσείο του Goreme (www.goreme.com/goreme-open-air-museum.php ), αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς ( http://whc.unesco.org/en/list/357 ), με την καλύτερη συλλογή από ξωκλήσια και σπίτια, τα περισσότερα από τα οποία χρονολογούνται γύρω στον 11ο αιώνα. Στον επιβλητικό βράχο δίπλα στην είσοδο του μουσείου, βρίσκεται το περίφημο τετραώροφο γυναικείο μοναστήρι που περιλαμβάνει στοές και εκκλησίες με ωραίες τοιχογραφίες.

Ας δούμε όμως μαζί τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής:

Βυζαντινές τοιχογραφίες

Παρά τις διαβρώσεις από τις διάφορες καιρικές συνθήκες και τους βανδαλισμούς, πολλές από τις τοιχογραφίες αποτελούν ακόμη ένα από τα λαμπρότερα, πολύχρωμα αξιοθέατα της περιοχής. Η μαύρη ή σκοτεινή εκκλησιά (Karanlik Kilise), αποτελεί ένα από καλύτερα παραδείγματα: πολύχρωμοι άγγελοι στολίζουν τους πυλώνες και τις θολωτές οροφές, μαζί με σκηνές όπως η γέννηση του Ιησού. Η έλλειψη του φωτός στην εκκλησία, έχει συντηρήσει τις αναπαραστάσεις αυτές, οι οποίες εξακολουθούν να φαίνονται φρέσκες και ζωηρές μετά από μια χιλιετία.

Οι καμινάδες των νεραϊδών

Ένα ιδιαίτερα θαυμαστό δημιούργημα της φύσης που βρίσκεται στην Καππαδοκία, είναι οι Καμινάδες των Νεραϊδών (στα τουρκικά Peribacalarύ), που βρίσκονται ανάμεσα στις πόλεις Ουργκιούπ, Ουτσχισάρ και Αβανος, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το Goreme. Πρόκειται για περίτεχνους κωνικούς πυργοειδείς βράχους, ύψους μέχρι και 40 μέτρων, που θυμίζουν καμινάδες με ένα «καπέλο» από βασάλτη στην κορυφή τους.

Σχηματίστηκαν από τη διάβρωση των ηφαιστειογενών πετρωμάτων της περιοχής, από τη βροχή και τα φυσικά φαινόμενα στη διάρκεια των αιώνων κατά την 4η Γεωλογική Περίοδο και είναι απροστάτευτες καθώς η φθορά τους από τα φυσικά φαινόμενα συνεχίζεται.


Ανακαλύψτε τις υπόγειες πόλεις

Οι Χριστιανοί της Καππαδοκίας εκδιώχτηκαν, πρώτα από τους Ρωμαίους και στη συνέχεια από μουσουλμανικές επιδρομές, γι’ αυτό και αναζήτησαν κρυψώνες που θα τους προστάτευαν από τις εχθρικές δυνάμεις. Όταν άκουγαν λοιπόν τις οπλές των αλόγων, μεταφέρονταν, μέσω των υπόσκαφων εκκλησιών, σε ένα δίκτυο πάνω από 30 υπογείων πόλεων ( www.cappadociaturkey.net/undergroundcities.htm ), οι οποίες στέγαζαν μέχρι και 10.000 άτομα η καθεμιά. Η μεγαλύτερη είναι σχεδόν δέκα επίπεδα κάτω από το έδαφος, με στενά, λαβυρινθώδη περάσματα που συνδέουν τους ορόφους.

Στις υπόγειες πόλεις υπάρχουν επίσης στάβλοι με λαβές που χρησιμοποιούνταν για να δένονται τα ζώα, εκκλησίες με αγίες τράπεζες και κολυμπήθρες, τοίχοι με τρύπες για την κυκλοφορία του αέρα, σιταποθήκες με μυλόπετρες και κουζίνες με φούρνους. Τα φρέατα εξαερισμού ήταν «μεταμφιεσμένα» σε πηγάδια και οι ογκώδες πόρτες από πέτρα που έκλεινα τις στοές εισόδου, αποτελούσαν την τελευταία λύση άμυνας.

Αν και δεν υπάρχουν πολλά καθημερινά αντικείμενα από την τότε ζωή, καθώς οι κάτοικοι των υπογείων πόλεων τα πήραν όταν επέστρεψαν στην επιφάνεια, οι υπόγειες πόλεις δίνουν μια αίσθηση της τότε ζωής σε σκληρές συνθήκες.

naftemporiki.gr

Atlantis

Being set on the idea
Of getting to Atlantis,
You have discovered of course
Only the Ship of Fools is
Making the voyage this year,
As gales of abnormal force
Are predicted, and that you
Must therefore be ready to
Behave absurdly enough
To pass for one of The Boys,
At least appearing to love
Hard liquor, horseplay and noise.

Should storms, as may well happen,
Drive you to anchor a week
In some old harbour-city
Of Ionia, then speak
With her witty sholars, men
Who have proved there cannot be
Such a place as Atlantis:
Learn their logic, but notice
How its subtlety betrays
Their enormous simple grief;
Thus they shall teach you the ways
To doubt that you may believe.

If, later, you run aground
Among the headlands of Thrace,
Where with torches all night long
A naked barbaric race
Leaps frenziedly to the sound
Of conch and dissonant gong:
On that stony savage shore
Strip off your clothes and dance, for
Unless you are capable
Of forgetting completely
About Atlantis, you will
Never finish your journey.

Again, should you come to gay
Carthage or Corinth, take part
In their endless gaiety;
And if in some bar a tart,
As she strokes your hair, should say
"This is Atlantis, dearie,"
Listen with attentiveness
To her life-story: unless
You become acquainted now
With each refuge that tries to
Counterfeit Atlantis, how
Will you recognise the true?

Assuming you beach at last
Near Atlantis, and begin
That terrible trek inland
Through squalid woods and frozen
Thundras where all are soon lost;
If, forsaken then, you stand,
Dismissal everywhere,
Stone and now, silence and air,
O remember the great dead
And honour the fate you are,
Travelling and tormented,
Dialectic and bizarre.

Stagger onward rejoicing;
And even then if, perhaps
Having actually got
To the last col, you collapse
With all Atlantis shining
Below you yet you cannot
Descend, you should still be proud
Even to have been allowed
Just to peep at Atlantis
In a poetic vision:
Give thanks and lie down in peace,
Having seen your salvation.

All the little household gods
Have started crying, but say
Good-bye now, and put to sea.
Farewell, my dear, farewell: may
Hermes, master of the roads,
And the four dwarf Kabiri,
Protect and serve you always;
And may the Ancient of Days
Provide for all you must do
His invisible guidance,
Lifting up, dear, upon you
The light of His countenance.