Γεννήθηκα πριν από Αιώνες...

"Γεννήθηκα πριν από αιώνες αιώνων, σε έναν Χώρο όπου δεν υπήρχε χώρος, και σε έναν Χρόνο όπου δεν υπήρχε χρόνος. Με ένα περίεργο ωστόσο τρόπο, αισθάνομαι ότι προϋπήρχα της γενέσεώς μου. Κι ενώ από τότε όλα έχουν αλλάξει, εγώ αισθάνομαι ότι τίποτε δεν αλλάζει. Η παρουσία μου μετρά το αιώνιο.
Δεν αξίζει άλλωστε να συζητά κανείς για πράγματα –την γένεσή μου και την γένεση του Κόσμου– που προκαλούσαν ανέκαθεν διαμάχες. Αυτό που ενισχύει την αυτοπεποίθησή μου είναι ότι η παρουσία μου έμοιαζε πάντοτε πρωταρχική: στους μύθους ή σε ό,τι ονομάζεται επιστήμη, στα έργα των θνητών αλλά και στις θρησκείες, το φως έπαιζε πάντοτε ρόλο ιδιαίτερο. Κατά καιρούς πολλοί διερωτήθηκαν για την φύση του, και άλλοι πάλι έμειναν απλώς στον θαυμασμό και την αποδοχή... Εγώ λοιπόν, που είμαι το παλαιότερο, το αρχέγονο φως, ήρθε η ώρα να μιλήσω λίγο για τον εαυτό μου".

Η αρχική αίσθηση που αφήνει αυτός ο έξοχος πίνακας είναι ρεαλιστική και οικεία. Σε δεύτερη όμως ματιά, συνειδητοποιεί κανείς τον παράλογο χαρακτήρα του: Ένα φωτισμένο νυκτερινό σπίτι και οι αντικατοπτρισμοί του συνυπάρχουν με το γαλάζιο του ουρανού και το φως της ημέρας! Ο ίδιος ο Μαγκρίτ έδωσε την ακόλουθη ερμηνεία:

"Το τοπίο μας κάνει να σκεφτούμε τη νύχτα, ο ουρανός την ημέρα. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η ταυτόχρονη παρουσία της ημέρας και της νύχτας έχει την δύναμη να εκπλήσσει και να γοητεύει. Αυτή τη δύναμη την ονομάζω ποίηση".

Η επιλογή του εξωφύλλου στηρίχθηκε λοιπόν στην σχέση που έχει ο πίνακας με το φως, αλλά και στην έλξη που ασκούσε πάντα στον συγγραφέα ο ζωγράφος του. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μαγκρίτ ζωγράφισε τρεις παραλλαγές της «Αυτοκρατορίας του φωτός». Φαίνεται ότι πάλευε με το φως και προσπαθούσε να δαμάσει με τον χρωστήρα την αυτοκρατορία του...

Γ.Γραμματικάκης, Η αυτοβιογραφία του Φωτός

Αγριόχηνα...Γκάλικο

Σ' έναν παλιό εγκαταλειμμένο φάρο, στις ερημικές ακτές του Έσσεξ, ένας μοναχικός άνθρωπος, με σώμα σακατεμένο και ψυχή γεμάτη τρυφερότητα, ζούσε αφοσιωμένος στη ζωγραφική του και στα άγρια και κυνηγημένα πλάσματα της φύσης.

Μαζί του, μια πληγωμένη αγριόχηνα, που της έσωσε τη ζωή κι έγινε ο πιστότερος σύντροφός του, κι ένα κοριτσάκι, που μπόρεσε να δει την κρυφή ομορφιά πίσω από την αποκρουστική μορφή του, είναι οι βασικοί ήρωες μιας συγκλονιστικής ιστορίας, μέσα στις φλόγες του πολέμου, ιστορίας άδολης αγάπης, αφοσίωσης και αυτοθυσίας...
 

White Deer

The 13 Clocks is a fantasy tale written by James Thurber in 1950 in Bermuda, while he was completing one of his other novels. It is written in a unique cadenced style, in which a mysterious prince must complete a seemingly impossible task to free a maiden from the clutches of an evil duke. It invokes many fairy tale motifs.

The story is noted for Thurber's constant, complex wordplay, and his use of an almost continuous internal meter, with occasional hidden rhymes — akin to blank verse, but with no line breaks to advertise the structure. Other fantasy books by Thurber, such as Many Moons, The Wonderful O (published 1958), and particularly The White Deer, also contained hints of this unusual prose form, but here it becomes a universal feature of the text, to the point where it is possible to predict the word order for a given phrase (for example, "the Golux said" vs. "said the Golux") by looking at the pattern of emphasis in the preceding phrase.

By the time he wrote this book, Thurber was blind, so he could not draw cartoons for the book, as he had done with The White Deer five years earlier. He enlisted his friend Marc Simont to illustrate the original edition. The Golux is said to wear an "indescribable hat". Thurber made Simont describe all his illustrations, and was satisfied when Simont was unable to describe the hat. When it was reissued by Puffin Books, it was illustrated by Ronald Searle. The book has been reprinted by The New York Review Children's Collection, with original illustrations by Marc Simont and an introduction by Neil Gaiman.

Φρίντα Κάλο

Από τις σπουδαιότερες ζωγράφους του 20ου αιώνα, η Φρίντα Κάλο τόλμησε να παραβιάσει τους ανδρικούς κανόνες που όριζαν ως τότε την τέχνη. Ο Αντρέ Μπρετόν είχε δώσει τον πιο πετυχημένο χαρακτηρισμό για την τέχνη της: «είναι σαν κορδέλα τυλιγμένη γύρω από μια βόμβα». Η μάχη της με την πολύχρονη και επώδυνη ασθένειά της, ο ελεύθερος γάμος της με τον μεξικανό ζωγράφο Ντιέγο Ριβέρα, οι πολιτικές αντιλήψεις της αλλά και η θυελλώδης ερωτική της ζωή (ο Λέων Τρότσκι ήταν ένας από τους πολλούς εραστές της) είναι μερικά μόνο από τα θέματα που θίγει στο βιβλίο της η Λίντε Ζάλμπερ.

Η συγγραφέας είναι διδάκτωρ Ψυχολογίας και ψυχοθεραπεύτρια, ενώ έχει εξειδικευτεί σε μια σειρά μονογραφιών που εξετάζουν τη σχέση ανάμεσα στη ζωή και το έργο ενός καλλιτέχνη. Στα ελληνικά έχει μεταφραστεί και η βιογραφία της για τη Λου Σαλομέ «Λου Αντρέας Σαλομέ-η μοιραία γυναίκα» (εκδ. Μελάνι). Στο συγγραφικό της έργο περιλαμβάνονται ακόμη οι τίτλοι «Αναϊς Νιν», «Μάρλεν Ντήτριχ», «Χίλιες και μία γυναίκες-η ιστορία της Αναϊς Νιν».

Πληροφορίες: «Φρίντα Κάλο, η ζωή μιας αδάμαστης γυναίκας», της Λίντε Ζάλμπερ, μετάφραση, Σίσσυ Παπαδάκη, εκδ. Μελάνι

naftemporiki.gr

ο Σαγκάλ στην Ασία...

Ένα έργο του Γάλλου ζωγράφου Μαρκ Σαγκάλ έγινε ο ακριβότερος πίνακας δυτικού καλλιτέχνη που πωλήθηκε στην Ασία, καθώς απέσπασε 4,18 εκατομμύρια δολάρια σε δημοπρασία, η οποία διεξήχθη στο Χονγκ Κονγκ.

Ο οίκος δημοπρασίας Seoul Auction πούλησε σε ασιάτη αγοραστή, ο οποίος δεν θέλησε να αποκαλύψει την ταυτότητά του, την ελαιογραφία με τον τίτλο «Bestiaire et Musique» που δημιούργησε ο Σαγκάλ το 1969.

Βέβαια, μπορεί η τιμή πώλησής του να θεωρείται υψηλή για τα ασιατικά δεδομένα, είναι όμως λογική σε σχέση με τις τιμές πώλησης έργων Τέχνης Ιμπρεσιονιστών καλλιτεχνών και εκπροσώπων του 20ού αιώνα σε οίκους δημοπρασίας του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης.

naftemporiki.gr

Lazarus...

………………
ο Λαζαρος  , μετα την ανασταση του ποτε δεν ξαναγελασε
ετρωγε παντα και κατι γλυκο επειδη ειχε μονο πικρη γευση του Αδη
δε μιλησε ποτε σε κανεναν για το τι ειδε εκει
κι όταν καποτε ειδε έναν κλεφτη να κλεβει ένα πηλινο αγγειο χαμογελασε αχνα και ειπε

"το ένα χωμα κλεβει το άλλο"
.....................
Πεφτουμε για να μαθουμε να σηκωνομαστε
……………
…………………………
ορυκτα συναισθηματα
………………………
η απωλεια είναι μια λεξη που τη νιωθεις
δε τη γραφεις
δε τη λες
………………..
η ουσια του κοσμου και της ανθρωποτητας βρισκεται στην καλοσυνη την ομορφια και την αρετη
ότι και αν συμβει ο κοσμος θα βρει καποτε την ουσια αυτή και κανεις δεν θα το αποτρεψει αυτό
.....................
Μ.

Εν Σινά

Δες το νοτιο Σινα την αυγη
Ένα αισθημα
Μια εικονα, Τα προκαλει

Ένας γρανιτενιος ογκος 2300 μετρων
Το Υψηλο συναπαντημα με την Ανθρωπινη αδυναμια
…………………….
Ο κοσμος που ζουμε είναι ισχυροτερος από εμας
…………
Γραμμένα όλα
στις πετρες της ερημου…………………………
Κυριος εν Σινα ήκει , ειπε ο Μωυσης
……………
 

Πύλη για την ελληνική γλώσσα

Γλώσσα και Ποίηση στη Στοά του Βιβλίου (15/04/2011)
Δεύτερη εκδήλωση του κύκλου που ξεκίνησε με αφορμή τη συμπλήρωση 10 ετών λειτουργίας του Ποιητικού Βήματος. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011 (ώρα 21.00), στη Στοά του Βιβλίου (Αίθουσα Λόγου).

Εκδήλωση-αφιέρωμα στο Γιάννη Ρίτσο (έως 14/04/2011)
Eκδήλωση-αφιέρωμα στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο με την υποστήριξη του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου. Το αφιέρωμα πραγματοποιείται στη Σχολική Βιβλιοθήκη ΕΠΑΛ Λευκάδας και θα διαρκέσει έως τις 14 Απριλίου.

Εκδήλωσεις-εκθέσεις για τον Κλείτο Κύρου και τον Άρι Γεωργίου
Το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης διοργανώνει εκδήλωσεις για τον Κλείτο Κύρου και τον Άρι Γεωργίου στο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (Βίλα Καπαντζή, Βασ. Όλγας 108) και στο Βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ (Τσιμισκή 11).

Εκδήλωση: "Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: La curiosit
Διανύοντας τον δέκατο χρόνο συνεχούς και πυκνής λειτουργίας του, το "Underground Εντευκτήριο" (Δεσπεραί 9, Θεσσαλονίκη, περιοχή Διεθνούς Εκθέσεως) οργανώνει την Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011, στις 8 το βράδυ, εκδήλωση με τίτλο "Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: La curiosit

Αφιέρωμα στη σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία (14/04/2011)
Οι εκδόσεις Μεταίχμιο σας προσκαλούν σε μια βραδιά αφιερωμένη στη σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία με αφορμή τα βιβλία "Η παγωμένη πριγκίπισσα" της Καμίλα Λέκμπεργκ (Σουηδία), "Νέμεσις" του Τζο Νέσμπο (Νορβηγία), "Τυχαίο θύμα" του Άρνε Νταλ (Σουηδία), την Τετάρτη, 11 Mαΐου 2011 (8:00 μ.μ.),στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (Ιπποκράτους 118, Αθήνα). Θα μιλήσει ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης.

Ημερίδα Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών (18/04/2011)
Η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών τιμώντας την Ημέρα Φιλελληνισμού και Διεθνούς Αλληλεγγύης διοργανώνει ημερίδα την Μ. Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011 (ώρα 19.00), στην αίθουσα Μ. Αβέρωφ (Γενναδίου και Ακαδημίας).
22η Έκθεση Βιβλίου (έως 21/04/2011)
Την Παρασκευή 8 Απριλίου άνοιξε τις πύλες της η 22η Έκθεση Βιβλίου 2011 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Διάλεξη του Γ. Τσομή: "Η γέννηση της όπερας" (15/04/2011)
Η διάλεξη του Γ. Τσουρή, Επ. Καθηγητή του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011 (ώρα 21:00), στο Αμφιθέατρο του Μουσικού Σχολείου Κομοτηνής, στο πλαίσιο του 2ου φεστιβάλ κλασικής μουσικής (13-17/04/2011).

Νέες προσθήκες στην ενότητα Απαντα Εμμανουήλ Κριαρά
Η ενότητα <i>Απαντα Εμμανουήλ Κριαρά</i> εμπλουτίστηκε με την προσθήκη 5 επιπλέον έργων. Πρόκειται για 1 έργο του Κριαρά στις μεσαιωνικές μελέτες, 1 βιβλίο του στα θέματα γλώσσας και 3 βιβλία με αλληλογραφία. Επίσης, αναρτήθηκε πρόσφατη συνέντευξη του Κριαρά στον δημοσιογραφο Σ. Λουκά. Το σύνολο του αναρτημένου υλικού απαρτίζεται πλέον από 97 έργα, ενώ το ευρετήριο όρων που τα συνοδεύει περιέχει πάνω από 127.000 εγγραφές. Παράλληλα, στο οπτικο-ακουστικό υλικό εμφανίζονται 2 συνεντεύξεις, 2 ομιλίες και 1 χαιρετισμός του Καθηγητή Κριαρά.

Δουβλίνο..Μέσα από τον Οδυσσέα

Ενα από τα πιο σημαντικά λογοτεχνικά κείμενα του 20ού αιώνα. Η μετάφραση του στα ελληνικά κέρδισε το Ευρωπαικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης 1992. Το θέμα του είναι ο απολογισμός μιας μοναδικής ημέρας. Στις 16 Ιουνίου 1904 ένας πολίτης του Δουβλίνου ξεκινάει για τη δουλειά του και ζει μια περιπλάνηση, η οποία έχει μεγάλες ομοιότητες με τις περιπλανήσεις του Οδυσσέα.
Στον Οδυσσέα, ο Τζόυς χρησιμοποίησε σχεδόν όλες τις τεχνικές της μυθιστορηματικής πρακτικής, με πλήθος αναφορών στη δυτική λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, τη μυθολογία και τη γλώσσα της μεσαιωνικής Ιρλανδίας και της αρχαίας Ελλάδας καθώς επίσης και στην Οδύσσεια του Ομήρου. Το έργο αποτελείται από συνολικά 18 κεφάλαια, μέσα στα οποία ο Τζόυς περιγράφει μία ημέρα στη ζωή του κεντρικού ήρωα. Χαρακτηριστικό στοιχείο του μυθιστορήματος είναι η τεχνική του εσωτερικού μονολόγου που χρησιμοποιεί κατά κόρον ο Τζόυς προκειμένου να αναπτύξει λεπτομερώς τις σχέσεις που διαμορφώνονται μεταξύ των χαρακτήρων του έργου. Κάθε κεφάλαιο περιλαμβάνει διαφοροποιήσεις στο ύφος της αφήγησης ενώ συνδέεται επίσης με ένα συγκεκριμένο επεισόδιο της Ομηρικής Οδύσσειας. Ο ποιητής Τ.Σ Έλιοτ, σε μία κριτική του έγραψε για τον Οδυσσέα πως "αποτελεί τη σημαντικότερη έκφραση που θα μπορούσε να βρει η εποχή μας".
 

Χωρίς Ιδιότητες...

"Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες" είναι μια ιστορία που διαρκεί ένα χρόνο· από το 1913 έως την έκρηξη του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αντικείμενο είναι η πραγματικότητα παραμονές του πολέμου όπως βιώνεται από τον Ούλριχ, τον άνθρωπο χωρίς ιδιότητες. Εάν όμως "πραγματικότητα είναι η δεδομένη μορφή όλων όσα βιώνει ο άνθρωπος" και ποίηση η εικόνα αυτών των βιωμάτων που προκύπτει από έναν ορισμένο τρόπο θεώρησης· αν ποίηση υπάρχει και έξω από αυτό που ορίζεται ως ειδική ποιητική δημιουργία, και δη εκεί όπου "στο καθημερινό βίωμα εμφανίζεται κάτι που δεν μπορεί να συλληφθεί πλήρως διαμέσου των εννοιών", τότε "Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες" είναι μια μεγαλειώδης απόπειρα σύνθεσης του κόσμου των πραγμάτων με τον κόσμο των συναισθημάτων και των ιδεών· μια απόπειρα αναίρεσης όλων των αντιθετικών ζευγών, όλων των δυϊσμών που κυριαρχούν στη συνείδηση του ανθρώπου, με εργαλείο μια γλώσσα ικανή να καταστήσει προσιτό ό,τι είναι ακόμη και πέρα από τις λέξεις και τα ονόματα: ό,τι είναι πέρα από κάθε είδους -ισμό και επιτρέπει τη θεώρηση του ανθρώπου με τον περιβάλλοντα χώρο του ως ένα αδιάσπαστο και ενιαίο όλον. Είναι το έπος μιας εποχής που δεν το χαρακτηρίζει, όπως αναφέρει κάπου ο ίδιος ο Ρόμπερτ Μούζιλ, "σαφήνεια με την οποία, λόγου χάριν, η ατομική ηθική πυκνώνει μεταβαλλόμενη σε ηθική ή το συναίσθημα σε αιτιοκρατική ψυχολογία, αλλά μια εποπτική εικόνα των αιτίων, διαπλοκών και περιορισμών, των ρευστών σημασιών ανθρώπινων κινήτρων και ενεργειών -μια ερμηνεία της ζωής".
Η συγγραφή του έργου "Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες" αρχίζει το 1919 και τελειώνει στις 15 Απριλίου 1942, ημέρα του θανάτου του Ρόμπερτ Μούζιλ, "με ένα κόμμα στη μέση μιας σελίδας".

biblioasi.gr